System instytucjonalny Wspólnot Europejskich opiera się na pięciu głównych instytucjach: Parlamencie Europejskim, Komisji Europejskiej, Radzie Unii Europejskiej, Trybunale Sprawiedliwości, Europejskim Trybunale Obrachunkowym oraz organach pomocniczych: Komitecie Regionów, Komitecie Ekonomiczno-Społecznym, Europejskim Banku Centralnym, Europejskim Banku Inwestycyjnym. Szczególną pozycję zajmuje Rada Europejska, organ nie posiadający statusu instytucji WE, lecz formalnie odgrywający pierwszorzędną rolę we współpracy pomiędzy państwami członkowskimi.

Parlament Europejski

Obecny Parlament Europejski (PE) wywodzi się ze Zgromadzenia Parlamentarnego Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali. Na mocy układu w sprawie fuzji instytucji Wspólnot Europejskich powstało Europejskie Zgromadzenie Parlamentarne, którego nazwę zmieniono w 1962 r. na Parlament Europejski. Do 1979 r. deputowani Parlamentu Europejskiego byli delegowani przez parlamenty narodowe państw członkowskich według ustalonego klucza, natomiast począwszy od 1979 r. są oni wybierani w wyborach powszechnych i bezpośrednich, przeprowadzanych we wszystkich państwach członkowskich w tym samym lub zbliżonym terminie. Kadencja Parlamentu trwa pięć lat.

W Parlamencie Europejskim zasiada obecnie 732 deputowanych. Liczba miejsc w Parlamencie przypadająca na poszczególne kraje członkowskie zależy m.in. od liczebności ich społeczeństw. Na mocy Traktatu Nicejskiego uzgodnionego podczas szczytu UE w grudniu 2000 r. najwięcej posłów mają Niemcy - 99. Liczba posłów pozostałych państw członkowskich wynosi kolejno: Wielka Brytania, Francja i Włochy - po 78, Hiszpania i Polska - po 54, Holandia - 27, Belgia, Grecja, Węgry i Portugalia - po 24, Szwecja - 19, Austria - 18, Dania, Słowacja i Finlandia - po 14, Litwa i Irlandia - po 13, Łotwa - 9, Słowenia - 7, Luksemburg, Estonia i Cypr - po 6 oraz Malta - 5.

Z biegiem czasu zakres uprawnień Parlamentu Europejskiego został wyraźnie rozszerzony, co jest postrzegane jako zwrot w kierunku demokratyzacji procesów integracyjnych w Europie. Obecne kompetencje Parlamentu można podzielić na trzy grupy:

* uprawnienia w procesie legislacyjnym,

* uprawnienia budżetowe,

 

 

 

Bruksela jest siedzibą króla i parlamentu belgijskiego, a ponadto jest siedzibą instytucji Unii Europejskiej,

 

GŁÓWNE INSTYTUCJE UNII EUROPEJSKIEJ

 

Rada Unii Europejskiej

 

Rada Unii Europejskiej, nazywana dawniej Radą Wspólnot Europejskich, jest głównym organem decyzyjnym Wspólnot Europejskich. Ma ona charakter organu międzyrządowego.

 

SIEDZIBA : BRUKSELA

 

SKŁAD :

W skład Rady wchodzą przedstawiciele wszystkich państw członkowskich. Każdy rząd deleguje do niej jednego ze swych ministrów. Delegatami do Rady są ministrowie, kierujący w swych krajach resortami odpowiedzialnymi za problemy rozpatrywane na forum Rady, tak że – w przeciwieństwie do praktyki stosowanej w innych organizacjach międzynarodowych – nie można tu mówić o stałych przedstawicielach tych państw w Radzie.

Pracami Rady kieruje jej przewodniczący. Funkcję tę pełnią kolejno przedstawiciele państw członkowskich przez 6 miesięcy.

 

FUNKCJE : Rada jest podstawowym statutowym organem decyzyjnym i prawodawczym UE. Do jej kompetencji zastrzeżone są najważniejsze sprawy. Zadaniem tego organu jest realizacja wynikających z traktatów celów Wspólnot, a zarazem reprezentowanie i ochrona interesów państw członkowskich.

Rada ma prawo podejmowania wszystkich typów uchwał przewidzianych przez Traktaty WE i EURATOMu, tj. rozporządzeń, dyrektyw, decyzji zaleceń i opinii. Ponadto ma prawo zawierania w imieniu UE umów międzynarodowych, które wiążą wszystkie państwa członkowskie (umowy handlowe, celne, w sprawie przystąpienia do UE, itp.).

 

POSIEDZENIA :

Rada zbiera się w razie potrzeby (przeciętnie 80-90 razy w roku) z Inicjatywy jej Przewodniczącego bądź z inicjatywy któregokolwiek członka Rady lub Komisji w jej siedzibie w Brukseli. Trzy razy w roku (kwiecień, czerwiec, październik) zbiera się w Luksemburgu. Niejednokrotnie jednocześnie odbywa się kilka posiedzeń (np. posiedzenie ministrów rolnictwa, posiedzenie ministrów finansów itp.). Jednak raz w miesiącu – z wyjątkiem sierpnia – Rada zbiera się na szczeblu ministrów spraw zagranicznych i wówczas jest określana jako Rada do spraw Ogólnych. Zajmuje się ona wówczas nie tylko sprawami polityki zagranicznej, ale również innymi ważnymi sprawami. Kieruje ona także pracami Rady w składzie innych ministrów, jak też przygotowuje posiedzenia Rady Europejskiej.

Poszczególne posiedzenia Rady trwają przeciętnie 1 – 2 dni. Mają one charakter zamknięty (poufny), jednak po każdym posiedzeniu rzecznicy poszczególnych państw członkowskich informują dziennikarzy w siedzibie Rady o przebiegu posiedzenia.

Komisja Europejska

 

Komisja Europejska jest głównym organem wykonawczym Wspólnot Europejskich, ale jej kompetencje i powierzone jej traktatami zadania wykraczają poza funkcje czysto wykonawcze. Komisja jest organem kolegialnym, ponadnarodowym. Jej członkowie nie reprezentują interesów poszczególnych państw, z których pochodzą. Odwrotnie, wymagana jest od nich troska i dbałość przede wszystkim o interes wspólny Unii Europejskiej

 

SIEDZIBA : BRUKSELA

 

SKŁAD :

Składa się ona obecnie z dwudziestu osób: z dużych państw członkowskich (Francji, Hiszpanii, Niemiec, Wielkiej Brytanii i Włoch) pochodzi po dwóch, a z pozostałych - po jednym komisarzu. Przewodniczący Komisji Europejskiej musi zostać wybrany, na zasadzie consensusu, przez państwa członkowskie UE. Przewodniczącym Komisji jest od września 1999 r. Włoch - Romano Prodi. Kandydaci na komisarzy, po wcześniejszych konsultacjach między rządami, są proponowani przez poszczególne państwa członkowskie.[Komisarze obecnie: np. Gunter Verheugen – komisarz ds. rozszerzenia UE ; Fischer – komisarz ds. rolnictwa. Komisarze są kierownikami resortów tak jak ministrowie].

Kadencja Komisji Europejskiej trwa 5 lat.

Kwestia składu Komisji Europejskiej była jednym z głównych punktów obrad Konferencji Międzyrządowej w sprawie reformy instytucjonalnej UE, która zakończyła się w nocy z 10 na 11 grudnia 2000 r. uzgodnieniem Traktatu Nicejskiego. W myśl postanowień tego Traktatu, począwszy od 1 stycznia 2005 r. każde państwo członkowskie UE będzie desygnować do Komisji jednego swego obywatela. Tak będzie do czasu, kiedy do UE przestąpi 11 nowych państw. Po przystąpieniu do UE kolejnego, dwudziestego siódmego państwa, Rada UE, działając jednomyślnie, ograniczy liczbę komisarzy do mniejszej niż liczba państw członkowskich, wprowadzając zarazem w Komisji system rotacyjny, oparty na zasadzie równości państw członkowskich.

W Nicei uzgodniono również, iż przewodniczący Komisji Europejskiej będzie w przyszłości wybierany w drodze głosowania większościowego w Radzie UE (a nie na drodze nieformalnych konsultacji i ustaleń szefów państw i rządów). Będzie on dysponował większą niż obecnie swobodą przy rozdziale tek pomiędzy komisarzy - członków Komisji, a także będzie miał prawo odwoływania komisarzy.

 

FUNKCJE :

Uprawnienia i obowiązki Komisji Europejskiej wynikają z Artykułu 155 Traktatu o WE. Zgodnie z zapisem tego artykułu Komisja ma wyłączne prawo inicjatywy legislacyjnej, ma również prawo wydawania aktów prawnych, będących przepisami wykonawczymi do rozporządzeń Rady UE, lub też działając w granicach własnych kompetencji, a także sprawuje nadzór nad wykonywaniem postanowień traktatów i decyzji pojętych przez organy Wspólnot (tzw. funkcja strażnika traktatów). Komisja Europejska zarządza na co dzień Wspólnotami Europejskimi i administruje środkami finansowymi przeznaczonymi na realizację wspólnych przedsięwzięć, w tym przede wszystkim pięcioma głównymi funduszami wspólnotowymi: Europejskim Funduszem Socjalnym, Europejskim Funduszem Rozwoju, Europejskim Funduszem Orientacji i Gwarancji Rolnej, Europejskim Funduszem Rozwoju Regionalnego i Europejskim Funduszem Spójności.

Parlament Europejski

 

Obecny Parlament Europejski wywodzi się ze Zgromadzenia Parlamentarnego Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali. Po utworzeniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, na mocy układu w sprawie fuzji instytucji Wspólnot Europejskich, powstało Europejskie Zgromadzenie Parlamentarne, którego nazwę zmieniono w 1962 r. na Parlament Europejski. Do 1979 r. deputowani do Parlamentu Europejskiego byli delegowani przez parlamenty narodowe państw członkowskich, według ustalonego klucza, natomiast począwszy od 1979 r. są oni wybierani w wyborach powszechnych i bezpośrednich, przeprowadzanych we wszystkich państwach członkowskich w tym samym, lub zbliżonym terminie. Kadencja Parlamentu trwa pięć lat.

 

SIEDZIBA : Strasburg, chociaż niektóre sesje Parlamentu odbywają się również w Brukseli.

 

SKŁAD :

Działalnością Parlamentu Europejskiego kieruje Prezydium składające się z wybieranego przez posłów na okres dwóch i pół lat przewodniczącego i 14 wiceprzewodniczących. Obecnie Parlament liczy 626 posłów.

Przewodniczącą PE jest obecnie Francuzka – Nicole Fontaine.

Członkowie Parlamentu Europejskiego nie mogą otrzymywać instrukcji do własnych rządów lub parlamentów, ani od organów Wspólnot Europejskich. Każdy z nich dysponuje jednym głosem i głosuje według własnego uznania. Przemawiają oni w imieniu własnym lub swych wyborców. Zwyczajowo przyjęto, że mogą oni przemawiać również w imieniu frakcji politycznej Parlamentu, do której należą. Nie zdają przed nikim sprawozdania ze swej działalności. W przeciwieństwie do analogicznych organów w innych organizacjach międzynarodowych, nie zasiadają oni w grupach narodowych lub w porządku alfabetycznym swych nazwisk, lecz zgodnie z przynależnością do międzynarodowych frakcji politycznych.

Obecnie istnieją 4 największe grupy przynależności politycznej. Są to :

-przedstawiciele ruchu chłopskiego,

-liberalnego,

-konserwatywnego,

-„zieloni”.

 

FUNKCJE : Parlament Europejski nie stanowi prawa w Unii Europejskiej, ale uczestniczy w procesie decyzyjnym.

 

Trybunał Sprawiedliwości

 

Trybunał Sprawiedliwości został utworzony w 1952 r. na mocy Traktatu Paryskiego, jako organ Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali. Później, od 1957 r., zaczął funkcjonować jako instytucja trzech Wspólnot Europejskich. Jego kompetencje określone są w traktatach założycielskich WE, a polegają zasadniczo na kontroli stosowania prawa wspólnotowego, interpretowaniu prawa wspólnotowego i wpływie na rozwój unijnej legislacji.

 

SIEDZIBA : Luksemburg

 

SKŁAD :

Trybunał Sprawiedliwości składa się z 16 sędziów i 9 rzeczników generalnych.

Sędziowie są niezawiśli i niezależni, każdy pochodzi z innego państwa członkowskiego, ich mandat trwa 6 lat, po których upływie mogą być oni wybierani ponownie. Sędziowie spośród własnego grona wybierają sami na okres 3 lat przewodniczącego Trybunału.

Rzecznicy są wybierani na tych samych zasadach co sędziowie. Ich kadencja również trwa 6 lat.

Trybunał orzeka zwykle w rozpatrywanych przez siebie sprawach w składzie 3 lub 5 sędziów (zawsze musi być liczba nieparzysta), zwykłą większością głosów.

Rada może jednomyślną decyzją zwiększyć liczbę sędziów oraz rzeczników.

 

Trybunał Obrachunkowy

 

Trybunał Obrachunkowy (inaczej : Trybunał Rewidentów Księgowych; Trybunał Audytorów; Trybunał Rewizyjny) - finansowe sumienie Unii - powołany w 1975 r. Rozpoczął swoją działalność w Luksemburgu w październiku 1977 r. Zastąpił istniejący wcześniej komitet kontroli Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej i EUROATOMu. Traktat z Maastricht z 1992 r. wzmocnił znacznie pozycję Trybunału Obrachunkowego, nadając mu status głównego organu WE.

 

SIEDZIBA : Luksemburg

 

SKŁAD :

W skład Trybunału Rewidentów Księgowych wchodzi 15 kontrolerów ze wszystkich państw Piętnastki. Są oni mianowani przez Radę Europejską, po zaopiniowaniu ich kandydatur przez Komisję.

Trybunał Obrachunkowy, po zamknięciu roku budżetowego, sporządza sprawozdanie z wykonania budżetu, które staje się podstawą do uchwalenia przez Parlament Europejski absolutorium dla Komisji. Swe raporty i opinie Trybunał przyjmuje większością głosów.

Według Traktatu Nicejskiego, w przyszłości każde państwo członkowskie będzie desygnować do Trybunału Obrachunkowego po jednym swoim obywatelu, a zatwierdzanie zgłoszonych kandydatur przez Radę UE będzie się odbywać na drodze głosowania większościowego, po konsultacjach z Parlamentem Europejskim.

Kadencja Trybunału Obrachunkowego trwa 6 lat.

 

 

 

 

 

 

 

Paszport europejski - paszport potwierdzający obywatelstwo jednego z państw Unii Europejskiej.

Na posiedzeniu w Rzymie 1 grudnia 1985 r. Rada Europejska postanowiła wprowadzić paszport europejski, jednakowy dla obywateli wszystkich państw członkowskich i zastępujący dotychczas używane paszporty wydawane przez poszczególne kraje.

Dokument ten ma okładkę w kolorze burgundzkiego wina, na niej znajduje się napis "Unia Europejska" oraz nazwa państwa, którego obywatelem jest posiadacz paszportu. Może być używany podczas podróży po całym świecie.

 

Ciekawostki

 

*9 maja uważany jest za Dzień Unii Europejskiej. Tego dnia w 1950 Robert Schuman ogłosił plan utworzenia Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali

*symbolem wspólnej waluty UE euro jest grecka litera epsilon przecięta dwiema równoległymi liniami poziomymi

*dwanaście złotych gwiazd rozłożonych w okręgu na lazurowym tle flagi Unii Europejskiej symbolizuje jedność wszystkich obywateli Unii, a ich liczba nawiązuje do starożytnej symboliki liczby 12 oznaczającej perfekcję i całość

*maskotka Unii Europejskiej nosi imię najjaśniejszej gwiazdy na niebie Syriusza. Jest nią niebieska, uśmiechnięta stonoga, która w każdym kraju występuje ubrana w charakterystyczne dla niego elementy narodowe.

*Unia mimo, że z nazwy Europejska, posiada terytoria również w Afryce, Ameryce Południowej, Ameryce Północnej i Azji. Graniczy lądowo z takimi krajami jak Brazylia czy Maroko

*w 2016 jedno z polskich miast otrzyma tytuł Europejskiej Stolicy Kultury

Polska w Unii Europejskiej

 

Od 1 maja 2004 roku Polska jest pełnoprawnym członkiem Unii Europejskiej.

Faktyczny proces integracji Polski rozpoczął się w Atenach 8 kwietnia 1994 r. z chwilą złożenia przez Polskę wniosku o członkostwo w UE i potwierdzenia go przez wszystkie państwa członkowskie w podczas konferencji w Essen 9 - 10 grudnia 1994 r. Integracja jest procesem dynamicznym, nieustannie trwającym.

 

 

Dzięki przystąpieniu Polski do Unii Europejskiej:

• Polscy przedsiębiorcy uzyskują dobre warunki włączenia się do jednolitego rynku UE. Otrzymują szansę rozwoju i poprawy konkurencyjności. Duże znaczenie ma fakt, iż dzięki uzyskanym okresom przejściowym realizacja procesów dostosowawczych będzie wspomagana przez środki finansowe UE, udostępniane Polsce w ramach funduszy strukturalnych;

• Polska gospodarka zostanie włączona do Jednolitego Rynku UE, co da jej nowe możliwości rozwoju, wzmocni procesy restrukturyzacji oraz racjonalizacji wykorzystania zasobów. Stwarza to także dodatkowe, potencjalne możliwości wzrostu gospodarczego;

• Znacznemu polepszeniu ulegnie bezpieczeństwo gospodarcze naszego kraju;

• Uzyskamy pomoc strukturalną, która przyniesie istotny wzrost możliwości rozbudowy infrastruktury oraz likwidację wieloletnich zapóźnień rozwojowych na szczeblu regionalnym i lokalnym;

• Poprawi się jakość i warunki życia Polaków, dzięki przejęciu przez Polskę unijnych standardów m.in. w dziedzinie ochrony środowiska, bezpieczeństwa żywności, polityki społecznej;

• Negocjacje akcesyjne dotyczące rolnictwa przyniosły rezultaty, dzięki którym możliwe będzie dokonanie przekształceń strukturalnych w polskim rolnictwie. Bez zasilania ze środków UE polskie rolnictwo nie znalazłoby innych, znaczących źródeł rozwojowych. Negocjacje w tym obszarze przyniosły korzystniejsze dla Polski warunki, niż pierwotnie zakładała Unia, chociaż nie wszystkie nasze postulaty zostały przyjęte;

• Dokona się postęp cywilizacyjny, m.in. dzięki udziałowi w polityce badawczo-rozwojowej UE, co zagwarantuje nieskrępowany dostęp do jej potencjału naukowego i edukacyjnego polskiemu społeczeństwu;

• Nastąpi zbliżenie z innymi narodami Europy, możliwy będzie bezpośredni, nieskrępowany kontakt z różnorodnością kulturową Unii Europejskiej, co przyniesie lepsze zrozumienie innych narodów oraz da twórczy impuls dla rozwoju polskiej kultury;

 

 

Plusy wstąpienia Polski do Unii Europejskiej :

* Gwarancja pokoju

* Obszar wolności, bezpieczeństwa, sprawiedliwości

* Rozwój technologii

* Mniej granic - więcej miejsc pracy

 

 

Minusy wstąpienia Polski do Unii Europejskiej :

* Wykorzystanie Polski jako ogromny rynek zbytu dla produktów z Unii

* Wypływ pieniędzy z Polski do Unii Europejskiej

* Wykupienie ziemi

* Choroby zakaźne

* Globalizacja

 

Hymn Unii Europejskiej- "Oda do radości"

 

O Radości, iskro bogów, Kwiecie Elizejskich Pól

Święta na twym świętym progu

Staje nasz natchniony chór.

Jasność twoja wszystko zaćmi

Złączy co rozdzielił los

Wszyscy ludzie będą braćmi

Tam gdzie twój przemówi głos.

Kto przyjaciel, ten niech zaraz

Stanie tutaj pośród nas,

I kto wielką miłość znalazł

Ten niech z nami dzieli czas.

Z nami ten, kto chocby jedną

Duszę rozpłomienić mógł.

Ale kto miłości nie zna,

Niech nie wchodzi tu na próg.

Patrz, patrz: wielkie słońce światem

Biegnie sypiąc złote skry,

Jak zwycięzca, jak bohater -

Biegnij, bracie, tak i ty.

Radość tryska z piersi ziemi,

Radość pije cały świat.

Dziś wchodzimy, wstępujemy

Na radości złoty ślad.

Ona w sercu, w zbożu, w śpiewie,

Ona w splocie ludzkich rąk,

Z niej najlichszy robak czerpie,

z niej - najwyższy niebios krąg.

Bracie, miłość niezmierzona

Mieszka pod namiotem gwiazd,

całą ludzkość weź w ramiona

I ucałuj jeszcze raz.

Wstańcie ludzie, wstańcie wszędzie,

Ja nowinę niosę wam:

Na gwiaździstym firmamencie

Miłość, miłość mieszka tam.

Wstańcie ludzie, wstańcie wszędzie,

Ja nowinę niosę wam:

Na gwiaździstym firmamencie

Miłość, miłość mieszka tam!

Muzyka: Ludwig van Beethoven

Słowa: Friedrich von Schiller

Tłumaczenie: Konstanty Ildefons Gałczyński

 

 

Programy otwarte dla Polski to: Socrates, Młodzież, Leonardo da Vinci.

SOCRATES

Polska przystąpiła do programu Socrates w marcu 1998. Zadaniem programu jest

rozszerzanie współpracy europejskiej w dziedzinie edukacji. Obejmuje on współpracę´ dzieci, młodzieży i dorosłych. Celem programu jest poprawa jakoÊci edukacji

poprzez rozwój nauczania języków krajów UE, a także współpracę studentów

i kadry akademickiej. Dzięki takim działaniom mają oni możliwości poznania metody

nauczania w krajach europejskich.

Osiągnięcie tego możliwe jest poprzez:

• wyjazdy na studia,

• rozwój nowych technologii w dziedzinie informacji i komunikacji,

• naukę  języków obcych,

• projekty pilotażowe.

MŁODZIEŻ

Zajmuje się pozaszkolną, nieformalną edukacją młodych ludzi.

Adresowany jest do młodzieży w wieku 15-25 lat oraz osób, które z nią pracują. W ramach programu można się starać o uzyskanie dofinansowania na działalność pozaszkolną, nie związaną z nauczaniem szkolnym czy akademickim. Głównym celem tego programu jest uczenie i promowanie aktywności wśród młodych ludzi, stworzenie im możliwości realizacji własnych ambicji, pragnień, a przez to zachęcenie do aktywniejszego udziału w życiu społecznym UE oraz własnego kraju. Chodzi o ograniczenie takich zjawisk jak ksenofobia, rasizm i nietolerancja. Największą wartością programu jest umożliwienie młodzieży zawierania znajomości i przyjaźni z rówieśnikami z całej Europy. Głównym odbiorca programu jest młodzież, - nie uczniowie, studenci, bezrobotni – tylko właśnie młodzi ludzie. Oznacza to, że każdy, kto ma od 15 do 25 lat może z tego programu skorzystać. Program oferuje również wsparcie dla ludzi pracujących z młodzieżą tzw. animatorów młodzieżowych, instruktorów czy opiekunów samorządów uczniowskich. Program Młodzież 2000 jest unijnym narzędziem polityki wyrównywania szans, tak aby wiedza o Europie docierała nie tylko do miast, ale i była obecna na terenach wiejskich, gdzie dużo trudniej o rzetelną informację.

 

LEONARDO da  VINCI

Jest programem przeznaczonym wyłącznie dla instytucji zajmujących się rozwojem kształcenia zawodowego. Są to szkoły zawodowe, uczelnie, przedsiębiorstwa oraz władze publiczne.

Zasady członkostwa w Unii Europejskiej

 

Unia Europejska jest otwarta na przyjmowanie do swego grona nowych państw. Zgodnie z art. O Traktatu z Maastricht pełnoprawnym członkiem Unii Europejskiej może zostać każde państwo europejskie. Podstawowe warunki, jakie powinno spełniać, ubiegając się o członkostwo w UE, to: demokratyczny system rządów, funkcjonowanie gospodarki rynkowej oraz przestrzeganie praw człowieka. Państwo ubiegające się o status członka UE powinno zgłosić swój wniosek do Rady, która wydaje decyzje jednomyślnie, ale po otrzymaniu zgody Parlamentu Europejskiego, działającego bezwzględną większością głosów swoich członków. Warunki przyjęcia nowych państw w poczet członków Unii, jak również wynikające z tego przystąpienia dostosowanie traktatów, na których opiera się Unia, będą przedmiotem umowy pomiędzy państwami członkowskimi a państwem starającym się o członkostwo. Decyzja ta wymaga ratyfikacji przez wszystkie umawiające się strony. Traktat z Maastricht nie zawiera żadnych postanowień w kwestii wykluczenia, zawieszenia państwa w prawach członka UE czy też wystąpienia z Unii.

 

Cztery swobody Rynku Wewnętrznego

 

Swoboda przepływu towarów

Polega na dostosowaniu lub wzajemnej akceptacji norm oraz przepisów, harmonizacji podatków, zniesieniu kontroli granicznych.

Swoboda przepływu kapitału

To m.in. dążenie do wspólnego rynku usług finansowych oraz liberalizacji obrotu papierami wartościowymi.

Swoboda przepływu usług

Polega na zliberalizowaniu usług finansowych, otwarciu rynku usług transportowych i telekomunikacyjnych oraz harmonizacji metod kontroli banków i ubezpieczeń.

Swoboda przepływu osób

To przede wszystkim prawo do życia, osiedlania się, pracy oraz korzystania z wszelkich dóbr socjalnych w miejscu pobytu na terenie Unii Europejskiej, bez względu na obywatelstwo.

Przystąpienie Polski do Unii Europejskiej będzie oznaczało możliwość korzystania z tych

czterech swobód.

 

Studia europejskie

 

Idea powstania studiów europejskich zrodziła się w Europie Zachodniej w latach pięćdziesiątych. Powstanie Wspólnot Europejskich oraz związanych z ich działaniem szeregu instytucji spowodowało wzrost zapotrzebowania na fachowo przygotowane kadry administracji międzynarodowej. Początkowo kierunki europejskie uruchomione zostały na studiach podyplomowych. Z czasem zaczęły powstawać na uczelniach europejskich wydziały integracji europejskiej, a nawet całe szkoły wyższe o tym profilu (przykładem jest utworzony w 1950 roku College of Europe w Brugii).

Studia europejskie obejmują przede wszystkim zagadnienia związane z historią, geopolityką, prawem międzynarodowym, zagadnieniami społecznymi oraz ekonomią.

W Polsce zainteresowanie studiami europejskimi wynika z procesu zbliżania się naszego kraju do struktur międzynarodowych, a w szczególności do Unii Europejskiej. Przed absolwentami kierunków politologicznych otwierają się szansę pracy w dyplomacji oraz w strukturach administracji państwowej biorącej udział w procesie zbliżania naszego kraju do członkostwa w UE. Inne możliwości to m in. praca w firmach konsultingowych z zakresu prawa Unii Europejskiej, ośrodkach informacji europejskiej oraz we wszystkich przedsiębiorstwach, które dostrzegają konieczność w zbliżaniu do standardów unijnych.

Polskie firmy i urzędy będą potrzebować coraz więcej specjalistów od prawa europejskiego. Niezbędni okażą się doradcy w zakresie ceł i podatków, norm i certyfikatów oraz programów pomocowych czy funduszy strukturalnych Unii Europejskiej, które staną się niebawem elementem naszej rzeczywistości.

 

 

 

 

 

 

 

 

Unia Europejska to związek państw europejskich, utworzony na mocy traktatu z Maastricht przez państwa-członków Wspólnot Europejskich (Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej, Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali, Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej), czyli Belgię, Danię, Francję, Grecję, Hiszpanię, Holandię, Irlandię, Luksemburg, Niemcy, Portugalię, Włochy i Wielką Brytanię Celem UE jest stworzenie unii gospodarczej, monetarnej i politycznej oraz wprowadzenie wspólnego obywatelstwa (nie zastępującego obywatelstwa państw-członków). Najważniejszymi organami UE są: Rada Europejska, Rada UE (dawniej Rada Ministrów), Komisja Europejska (dawniej Komisja Wspólnot), Parlament Europejski, Trybunał Sprawiedliwości, Trybunał Rewidentów i Księgowych.

 

 

I FILAR [ 3 Wspólnoty oraz Unia Gospodarcza i Walutowa ]

- rynek wewnętrzny, czyli swobodny przepływ towarów, osób, usług, kapitału i wierzytelności

- unię celną

- wspólną politykę handlową

- wspólną politykę w dziedzinach rolnictwa i rybołówstwa

- wspólną politykę w dziedzinie transportu i energii

- koordynację państwowych polityk zatrudnienia

- europejski fundusz społeczny

- wspólną politykę w dziedzinie ochrony środowiska naturalnego

- ochronę niezakłóconej konkurencji

- wspieranie rozwoju naukowego i technologicznego

- ochronę zdrowia

- ochronę konsumentów

- obronę cywilną

- turystykę i transport

 

 

 

II FILAR [ Wspólna polityka Zagraniczna i Bezpieczeństwa ]

- ochronę wspólnych wartości, podstawowych interesów, niezależności i integralności Unii zgodnie z zasadami Karty Narodów Zjednoczonych

- umacnianie bezpieczeństwa Unii i jej państw członkowskich

- utrzymanie pokoju i umacnianie bezpieczeństwa międzynarodowego

- popieranie współpracy międzynarodowej

- rozwijanie i umacnianie demokracji oraz rządów prawa, jak również poszanowanie praw człowieka i podstawowych wolności

 

 

 

 

III FILAR [ Współpraca policyjna i sądowa w sprawach karnych ]

- zapewnienie obywatelom Unii wysokiego poziomu ochrony w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości

- zapobieganie rasizmowi i ksenofobii oraz walkę z tymi zjawiskami

- zapobieganie przestępczości zorganizowanej lub innej i walkę z tym zjawiskiem, a w szczególności z terroryzmem, handlem ludźmi i przestępstwami przeciwko dzieciom, handlem narkotykami, handlem bronią, korupcją i nadużyciami

- ściślejszą współpracę między siłami policji, władzami celnymi i innymi władzami w państwach członkowskich, bezpośrednio i za pośrednictwem Europejskiego Urzędu Policji (EUROPOL-u)

- ściślejszą współpracę między władzami sądowymi i innymi właściwymi władzami państw członkowskich

- zbliżanie norm prawa karnego państw członkowskich

Podczas gdy w obszarze I filaru decyzje podejmowane są w oparciu o mechanizmy supranarodowe (ponadnarodowe, czyli m.in. instytucje Wspólnot) i obowiązuje wspólnotowy porządek ochrony prawnej, to w ramach II i III filaru współpraca krajów członkowskich odbywa się prawie całkowicie na zasadach międzynarodowych, czyli podjęcie decyzji (uchwalenie wiążącego aktu prawnego) wbrew woli któregokolwiek z krajów członkowskich zasadniczo nie jest możliwe

Często budowę Unii Europejskiej przedstawia się wykorzystując obrazek przedstawiający budowlę wspartą na trzech filarach (najlepiej pochodzącą z czasów starożytnej Grecji, cywilizacyjnej kolebki współczesnej Europy:-). Sklepieniem obejmującym filary jest Unia Europejska

 

Państwa Członkowskie UE:

Austria

Belgia

Bułgaria

Cypr

Czechy

Dania

Estonia

Finlandia

Francja

Grecja

Hiszpania

Holandia

Irlandia

Litwa

Luksemburg

Malta

Niemcy

Polska

Portugalia

Rumunia

Słowenia

Szwecja

Słowacja

Węgry

Włochy

Zjednoczone Królestwo

Łotwa

 

 

Europejską walutą wprowadzaną w miejsca walut krajowch jest euro.

Jest prawnym środkiem płatniczym w 16 państwach tworzących strefę euro w Unii Europejskiej - obejmującym ponad 322,5 mln Europejczyków. Waluta euro używana jest także w 11 krajach i terytoriach nienależących do UE (Watykanie, Monako, San Marino, Andorze, Kosowie, Czarnogórze) oraz we francuskich posiadłościach na Atlantyku i Oceanie Indyjskim oraz w brytyjskich bazach wojskowych na Cyprze.